مژده بدهم که از این به بعد در وبلاگ" در دیجیتالی"مطلب می نویسم.
به ۳ دلیل به آدرس جدید منتقل شدم:
۱. غیر قابل دسترس بودن blogfa در موارد بسیار زیاد.
۲. عدم امکان اضافه کردن عکس به مطلب ها.
۳. (مهمترین علت و احمقانه ترین ضعف این سرویس دهنده!!!!) مشکلات بسیار زیاد این سرویس دهنده با firefox. تا حدی که حتی کدهای نوشته شده html در آن کار نمی کنه !!
به هر حال در آدرس جدید من و جادی هر دو با هم می نویسیم. منتظر شما هستیم در :

تازه از راه رسیده بودم که فهمیدم ارتباط همه با شبکه قطع است، تنها 10 دقیقه فرصت داشتیم تا قبل از شروع کنفرانس مشکل را کشف و رفع کنیم. احتمالا همکاران من می دانند این کار تا چه اندازه پر استرس است ولی من یاد گرفته ام که حفظ آرامش در این شرایط بهترین کمک است.
در آخرین لحظات مشکل را پیدا کردم!
یکی از کامپیوترهای شبکه چنان در دام ویروس و کرم گرفتار شده بود که کل شبکه را از کار انداخته بود. لازم بود ارتباطش را قطع کنم و ضد ویروس ها و جاسوس افزار و همچنین بارو ((Firewall روی آن نصب کنم و...
سرکشی مداوم به کامپیوتر ها و بروز رسانی برنامه های محافظ از وظایف مدیر شبکه های کامپیوتری است ولی از آنجا که در اکثر سازمانهای ما، هنوز اهمیت کار مدیر شبکه در داشتن ارتباطی پایدار بر مدیران مشخص نشده است معمولا کار مدیریت شبکه کاری است در کنار هزاران کار دیگر.
در هفته هایی که گذشت حجم ماموریت های من به قدری زیاد بود که حتی Email هایم را به سختی دنبال کردم خرابی در شبکه در این شرایط امری اجتناب ناپذیر است.
با این وجود در هفتمین سالروز قدردانی از مدیران شبکه نیز کسی از من و دیگر همکارانم که بار بسیار سنگینی بر دوش دارند تقدیر نکرد. عکس بالا را از سایت http://www.sysadminday.com برداشته ام ولی هم من و هم همکارانم بسیاری از این شرایط داشته ایم، بالا رفتن از نردبان و برقراری ارتباط بر روی بدترین و بی کیفیت ترین خطوط از کارهایی است که هرروزه انجام می دهیم و تنها تعداد معدودی هستند که با یک تشکر تلفنی خستگی را از تنمان بیرون می کنند و ما را به کار جذابمان دلگرم می کنند.

حالا زنان کویت حق رای دارند. در واقع دولت به آنها حق رای "اعطا کرد." ولی در انتخابات با اینکه بیش از ۵۰ کاندیدای زن وجود داشت، حتی یک زن هم انتخاب نشد!
اینه که باید حقوقمان را بگیریم و نه اینکه به ما اعطا شود. فرقش چیه ؟
خوب در حالت اول زنان می دانند با حقشان چیکار می خواهند بکنند. و در دومی نمی دانند. امیدوارم مردم کویت به خصوص زنان بهتر عمل کنند.
در مجلس ما هم تعداد زنان به قدری کم است که زنان نماینده می گویند اصلا نمی توانند حرف بزنند و کل انرژی شان صرف میشه که به آقایان بفهمانند که زنان هم مشکلاتی دارند و کلا به راه حل نمی رسند!

نتایج یک تحقیق نشان می دهد;خریداران حاضرند $197 بیشتر بپردازند و کامپیوتر هایی داشته باشند که کمتر مواد شیمیایی در آنها به کار رفته باشد.
این تحقیق همچنین نشان می دهد که مردم معتقدند تولیدکنندگان در قبال زباله های تولید شده از محصولاتشان مسئولند.
همزمان با تحقیقات سازمان صلح سبز در این خصوص، شرکت Dell اعلام نمود که سازندگان کامپیوتر آن در تلاش هستند به تدریج از تعداد مواد سمی استفاده شده در ساخت کامپیوترها بکاهند.
تحقیقاتی که بین 9 ملیت مختلف انجام شده است نشان داده است که کاربران انگلیسی حاضرند برای کامپیوترهایی که محیط زیست را کمتر آلوده می کنند تا $117، و چینی ها تا $197 بیشتر بپردازند.
زباله های الکترونیکی
عمر کوتاه تجهیزات کامپیوتری باعث ایجاد کوهی از زباله های سمی به خصوص در هند و چین شده است. زباله های الکترونیکی مشکل بزرک دنیای امروز است. تنها در آمریکا سالانه 30 میلیون کامپیوتر دور ریخته می شود.
سخنگوی صلح سبز، خانم زینا الحج می گوید: "خریداران کامپیوتر نه تنها ماشین های سبزتری می خواهند بلکه حاضرند برای این منظور پول بیشتری نیز بپردازند."
گروه های محیط زیستی مدتها کمپین برگزار کرده اند تا تولید کنندگان را به سمت روشهایی از تولید سوق دهند که برای محیط زیست بهتر باشد.
شرکت Dell می گوید: تا سال 2009 محصولاتش عاری از BFRs وPVC خواهند شد.
تعدادی از سازندگان دیگر مانند HP, Nokia, Samsung, Sony Ericsson نیز برنامه هایی برای کاهش مواد شیمیایی سمی از تولیداتشان در دست اجرا دارند.

دیروز تبلیغی در تلویزیون دیدم (امر مشتبه نشه! در تلویزیون ایران نه ها !) که می گفت محیط زیست خانه شماست. با استفاده از وسایل نقلیه عمومی به سلامت آن کمک کنیم. این تبلیغ خیلی زیبا را دیدم و این پست را برای شما نوشتم. تا ببینم ما ایرانی ها که در آن تحقیق نبودیم تا چه حد حاضریم برای محیط زیستی که در آن زندگی می کنیم هزینه کنیم؟
کلمه برنامه نویس گاهی در موارد محدود و گاهی در معنای عمومی تر استفاده می شود.در معنای محدود، برنامه نویس کسی است که الگوریتم را به برنامه کامپیوتری تبدیل و یا ترجمه می کند. این برنامه چیزی است که دیگران طرح آن را ریخته اند و برنامه نویس،آن طرح را به شکلی دقیق و درست به صورتی که برای کامپیوتر قابل فهم است در می آورد. در این کار، برنامه نویس باید به یکی از زبانهای برنامه نویسی مسلط باشد و بتواند هر ساختاری را که لازم است با آن زبان پیاده کند.
درحالیکه این کلمه به معنای مشخص ذکر شده است، برنامه نویس همچنین به کسی گفته می شود که در یکی از مراحل شکل گیری الگوریتم و یا کد نویسی تلاش می کند. در این معنای عمومی تر،قسمتی از وظیفه برنامه نویس این است که قسمت کوچک و مشخصی از یک برنامه را کد نویسی کند، ولی کار دیگر او توسعه مشخصات، طراحی، الگوریتم نویسی و تست برنامه است. در این حالت، برنامه نویس ممکن است به معنای رفع کننده مشکل بوسیله کدنویسی باشد.
از افسانه های مرسوم درباره توسعه دهندگان نرم افزار اینست که اغلب در یک اتاق بدون پنجره نشسته اند و برای خودشان کار می کنند و تنها با کامپیوتر روبرویشان ارتباط دارند. اگرچه این تصویر بسیاری از برنامه نویس ها ( بخصوص در روزهای اولیه پیشرفت کامپیوتر) است، امروزه این نما بطور عموم صحیح نیست. بیشتر به این دلیل که تنها برنامه های موفق هستند که با نیاز مصرف کننده اش ارتباط برقرار کند. این روزها برنامه نویس ها باید بتوانند با مشتریان خود ارتباط موثری برقرار کنند، برنامه نویس ها باید بتوانند به خوبی به حرف مشتری هایشان در باره نرم افزار گوش کنند و همچنین بتوانند سوالات درستی را برای مشخص شدن نیازها از آنها بپرسند.
درواقع، نرم افزارهای تولید شده امروز بسیار بزرگ تر و پیچیده تر از آن هستند که یک برنامه نویس مستقل به تنهایی بتواند آنها را بنویسد. برنامه های کامپیوتری بوسیله گروهی از افراد تولید می شوند. هر عضو این گروه نقش بسیار مهمی دارد و موفقیت هنگامی حاصل می شود که همه تلاش و همکاری مناسبی با دیگران داشته باشند. فردی که به تنهایی و بصورت ایزوله کار می کند می تواند تولیدات بسیار خوبی داشته باشد ولی محصول وی ممکن نیست بدون ارتباط و همکاری از سایر محصولات بهتر شود.
برای مشخص شدن این موضوع خوب هست بدانید که در کمپانی های بسیار تکنولوژیک و از نظر حرفه ای ها در صنعت دو مشخصه بسیار مهم به شرح زیر است:
- برنامه نویس ها باید در برقراری ارتباط مهارت داشته باشند.
- برنامه نویس ها باید بتوانند در کار گروهی شرکت کنند.
حرفه ای ها در اینکه کدام یک از این مشخصه ها مهم تر است اختلاف نظر دارند ولی همگان با هم اتفاق نظر دارند که هر دو مهم است و مهارت های تکنیکی هرگز الویتی بالاتر از ۳ را به خود اختصاص نمی دهند. این واقعیات شاید با آن استریوتایپی که در ذهن ها در مورد افراد ایزوله و کم حرف وجود دارد همخوانی نداشته باشد.